Onze bruidstaart en mooie momenten

De bruidstaart had drie lagen.
Wit.
Versierd met zachte roze rozen.
Bovenop stonden twee kleine bruidjes.
Cilia keek ernaar.
“Die taart is bijna te mooi om aan te snijden.”
Angeliqeu pakte het mes.
“Bijna.”
Samen sneden ze het eerste stuk.
Natuurlijk probeerde Cilia netjes een hapje aan Angeliqeu te geven.
Natuurlijk ging dat mis.
Een klein beetje crème belandde op haar neus.
Iedereen begon te lachen.
Angeliqeu keek zogenaamd streng.
“Dat krijg je terug.”
“Niet op mijn jurk!”
Hun trouwdag zat vol van zulke momenten.
Niet gepland.
Niet perfect.
Maar juist daardoor onvergetelijk.
Later bekeken ze samen enkele foto’s die al waren gemaakt.
Op één daarvan stonden ze niet naar de camera te kijken.
Ze keken naar elkaar.
Cilia wees ernaar.
“Die.”
“Wat?”
“Dat wordt onze trouwfoto.”
Angeliqeu knikte.
“Absoluut.”