Mijn naam is Cilia

Mijn verhaal begon eigenlijk al toen ik nog jong was. Er was iets wat mij altijd aantrok aan vrouwen. Niet alleen hun schoonheid, maar ook hun zachtheid, elegantie en de manier waarop zij zich konden uitdrukken met kleding, make-up en verzorging.
Terwijl anderen dat misschien gewoon mooi vonden om naar te kijken, voelde ik iets anders. Ik wilde weten hoe het voelde om zelf een mooie jurk te dragen, mijn nagels te lakken en mijn gezicht op te maken. Dat verlangen bleef altijd ergens in mijn hart aanwezig.
Lange tijd hield ik die gevoelens voor mezelf. Ik was bang dat anderen het niet zouden begrijpen. Daarom stopte ik mijn vrouwelijke kant diep weg. Maar hoe harder ik probeerde haar te vergeten, hoe sterker ze steeds terugkwam.
Die vrouwelijke kant kreeg uiteindelijk een naam.
Cilia.
Vanaf het moment dat ik haar naam uitsprak, voelde het alsof ik eindelijk een deel van mezelf had ontmoet dat al mijn hele leven op mij had gewacht.
Wanneer ik mij omkleed als Cilia, begint een bijzonder ritueel.
Ik kies zorgvuldig een mooie outfit. Een elegante rok of jurk, een stijlvolle blouse, mooie panty’s en schoenen die mijn houding veranderen. Vervolgens neem ik rustig de tijd voor mijn make-up. Foundation, oogmake-up, mascara, zachte lippenstift en een beetje parfum.
Daarna kijk ik naar mijn handen.
Mooie verzorgde nagels maken voor mij het gevoel compleet. Ze geven mij een elegante uitstraling en herinneren mij eraan dat vrouwelijkheid vaak juist in de kleine details zit.
Wanneer ik daarna in de spiegel kijk, verschijnt er een glimlach.
Niet omdat ik iemand anders zie.
Maar omdat ik eindelijk mezelf herken.
Cilia laat mij een kant van mezelf beleven die warm, vriendelijk, zorgzaam en gevoelig is. Ze houdt van schoonheid, van stijl en van alles wat vrouwelijkheid uitstraalt. Ze geniet van mooie stoffen, sieraden, handtassen en hakken, maar vooral van het gevoel dat daarbij hoort.
Voor mij gaat crossdressing veel verder dan alleen kleding.
Het is een manier om mijn gevoelens zichtbaar te maken.
Het geeft mij rust, Het geeft mij vrijheid, Het geeft mij geluk.
Wanneer ik als Cilia leef, verdwijnen de zorgen van alledag even naar de achtergrond. Ik voel mij ontspannen en in balans. Ik hoef niets te bewijzen. Ik hoef alleen maar mezelf te zijn.
Door de jaren heen heb ik geleerd dat mijn vrouwelijke kant geen geheim hoeft te zijn waar ik mij voor schaam.
Integendeel.
Cilia heeft mij geleerd om liever voor mezelf te zijn.
Om aandacht te besteden aan verzorging, Om schoonheid te zien in kleine dingen.
Om mezelf te accepteren zoals ik ben.
Ik droom ervan om steeds vrijer als Cilia naar buiten te kunnen gaan. Een middag winkelen, een terrasje bezoeken, wandelen door een stad of gezellig uit eten, terwijl ik netjes gekleed ben en mij volledig mezelf voel.
Niet om op te vallen.
Maar om in alle rust te mogen bestaan.
Ik weet dat niet iedereen mijn gevoelens zal begrijpen.
Toch heb ik geleerd dat mijn geluk niet afhankelijk hoeft te zijn van de mening van anderen.
De mensen die werkelijk van mij houden, zien niet alleen mijn kleding.
Zij zien mijn glimlach, Mijn rust, Mijn geluk, En zij zien Cilia.
Vandaag ben ik trots op wie ik ben.
Ik ben een mens met een mannelijke kant én een prachtige vrouwelijke kant.
Die vrouwelijke kant heet Cilia.
Ze houdt van elegante kleding, mooie make-up, verzorgde nagels en alles wat vrouwelijkheid uitstraalt. Ze laat mij stralen op een manier die moeilijk in woorden uit te leggen is.
Cilia is geen droom, Ze is geen rol, Ze is geen vermomming, Ze is een deel van mijn hart.
En iedere keer dat ik haar de ruimte geef, voel ik mij completer dan ooit.
Want vrouwelijkheid zit voor mij niet alleen in een jurk of een paar hakken.
Ze zit in de zachtheid waarmee ik naar mezelf kijk.
Ze zit in de liefde waarmee ik mezelf accepteer.
En die liefde draagt één naam.
Cilia.