De eerste ontmoeting

Sommige mensen ontmoeten elkaar toevallig.
Andere mensen lijken elkaar al hun hele leven te kennen vanaf het eerste moment dat ze elkaar aankijken.
Zo was het met Angeliqeuen Cilia.
Vanaf hun eerste ontmoeting voelden ze een bijzondere verbondenheid. Ze hoefden elkaar niets uit te leggen.
Allebei kenden ze de vreugde van het vrouw zijn, de spanning van een nieuwe outfit, de glimlach.
Wanneer de make-up perfect zat en het gevoel van vrijheid wanneer ze eindelijk helemaal zichzelf konden zijn.
Waar anderen alleen een mooie jurk zagen, zagen zij elkaars geluk.
Waar anderen misschien vragen stelden, zagen zij elkaars moed.
Hun vriendschap groeide met iedere ontmoeting.
Elke zaterdag spraken ze af om samen de dag door te brengen.
Het begon steevast met koffie aan de grote eettafel.
Overal lagen jurkjes, rokjes, schoenen, sieraden en make-up.
Welke oorbellen passen hier het mooist bij? vroeg Cilia.
Angeliqeu glimlachte, die parels, jij straalt altijd met parels.
Daarna hielpen ze elkaar met de make-up.
Angeliqeu bracht zorgvuldig de oogschaduw aan bij Cilia.
Cilia lakte ondertussen de nagels van Angeliqeu in een zachte oudroze kleur.
Ze genoten van ieder moment, niet omdat het moest.
Maar omdat het voelde alsof ze eindelijk helemaal zichzelf mochten zijn.
Wanneer ze klaar waren, bekeken ze elkaar in de spiegel.
Twee elegante vrouwen, twee vriendinnen, en allebei straalden ze.
Hun dagen samen waren gevuld met kleine geluksmomenten.
Samen winkelen, nieuwe jurken passen, een terras bezoeken, samen lunchen.
Lachen om een windvlaag die een rok liet opwaaien.
Een middag door een oude binnenstad wandelen terwijl ze hand in hand genoten van de zon.
Ze ontdekten steeds nieuwe plekken, Een wellnesshotel, een modeshow, een kerstmarkt vol lichtjes.
Een chique restaurant waar ze zich prachtig voelden. soms gingen ze naar een beautyspa.
Ze genoten van gezichtsbehandelingen, massages en een manicure.
Daar zaten ze dan naast elkaar, badjassen aan, thee in hun handen.
Weet je, zei Angeliqeu eens zacht, ik voel me nooit alleen als jij erbij bent.
Cilia pakte haar hand vast, dat hoef je ook nooit meer te zijn.
Vanaf dat moment veranderde hun vriendschap langzaam.
Hun liefde ontstond niet met grote woorden.
Maar met kleine gebaren, een blik, een glimlach, een arm om elkaars schouder.
Een kus op het voorhoofd, en uiteindelijk een eerste kus, niet uit passie, maar uit vertrouwen.
Vanaf dat moment waren ze niet alleen vriendinnen, ze werden elkaars thuis.
Hun liefde draaide niet om uiterlijk, niet om kleding, niet om make-up.
Hun liefde ontstond omdat ze elkaar volledig accepteerden, met alle dromen, met alle onzekerheden.
Met alle vrouwelijke kanten die ze jarenlang verborgen hadden gehouden.
Samen hoefden ze niets meer te verbergen, ze maakten plannen.
Weekendjes weg, een vakantie naar Parijs, een dagje winkelen in Milaan, een kerst in Wenen.
Een cruise waarop ze iedere avond in een andere avondjurk verschenen.
Overal waar ze kwamen, genoten ze van het leven, niet omdat alles perfect was, maar omdat ze samen waren.
Ze steunden elkaar wanneer iemand onzeker werd, ze moedigden elkaar aan om nieuwe dingen te proberen.
En iedere keer wanneer één van hen in de spiegel keek en twijfelde, zei de ander:
Ik zie geen twijfel, ik zie een prachtige vrouw.
Zo gingen Angeliqeu en Cilia samen de toekomst tegemoet, niet als twee mensen die iets verborgen.
Maar als twee vrouwen die elkaar hadden gevonden, hun verhaal was nog maar net begonnen.
En samen zouden ze nog vele avonturen beleven, want de mooiste reis is de reis waarop je jezelf mag zijn.
En die reis maakten zij samen.