Elkaar mooi maken

“Ware schoonheid ontstaat wanneer iemand je laat voelen dat je precies goed bent zoals je bent.”

De zaterdag begon met zonlicht, de kleedkamer was gevuld met een zachte gouden gloed.
De grote spiegel weerkaatste het ochtendlicht en liet de kleuren van hun jurken nog mooier uitkomen.
Angeliqeu zette een kop koffie naast Cilia neer, goedemorgen, wat een heerlijke ochtend.
Ze gingen naast elkaar aan hun make-uptafels zitten, zoals zo vaak deden ze dat zonder haast.
 
Een klein ritueel
Angeliqeu opende haar make-updoos, vandaag mag jij kiezen, waarvoor?, welke kleur lipstick ik draag.
Cilia keek aandachtig, ze koos een warme rozetint, deze,, waarom juist die?, omdat je glimlach er nog zachter door wordt.
Angeliqeu lachte, dan vertrouw ik op jouw smaak, even later koos Angeliqeu een subtiele oogschaduw voor Cilia.
Sluit je ogen, zo?, perfect, met rustige bewegingen bracht ze de kleur aan.
Niet omdat het moest, maar omdat ze genoot van het moment.
 
De spiegel
Toen ze klaar waren, stonden ze samen voor de grote spiegel, Angeliqeu streek een losse haarlok achter Cilia’s oor.
Nu klopt alles, Cilia keek glimlachend naar hun spiegelbeeld, weet je wat ik zie?, vertel.
Twee vrouwen die eindelijk zichzelf durven te zijn, Angeliqeu knikte, en die elkaar daarbij helpen.
 
Een nieuwe jurk
Cilia haalde een doos uit de kast, ik heb iets gekocht, ze opende de doos.
Daarin lag een elegante zomerjurk in een zachte lavendelkleur, voor jou.
Angeliqeu keek verrast, wat prachtig, ik zag hem en moest meteen aan jou denken, Angeliqeu hield de jurk voor zich.
Zullen we hem meteen passen?, daar hoopte ik al op, even later kwam Angeliqeu uit de paskamer.
De jurk viel sierlijk langs haar silhouet, Cilia bleef even stil.
Je straalt, Angeliqeu draaide een langzaam rondje, zo voel ik me ook.
 
Een compliment
Terwijl Angeliqeu de jurk bewonderde in de spiegel, ging Cilia naast haar staan, mag ik je iets zeggen?.
Natuurlijk, je mooiste eigenschap is niet deze jurk, Nee.
Het is de manier waarop je anderen laat voelen dat ze gezien worden, Angeliqeu voelde haar ogen vochtig worden.
Dat probeer ik, dat doe je, en juist daarom hou ik zoveel van je.
Angeliqeu sloeg haar armen om Cilia heen, Dank je.
 
Samen naar buiten
Ze besloten hun nieuwe outfits meteen te dragen, hand in hand wandelden ze door de tuin.
De rozen stonden volop in bloei, de bijen zoemden tussen de bloemen, ze bleven even staan bij de oude houten bank.
Hier begon onze fotoshoot, zei Cilia, en eigenlijk begon hier ook een nieuw hoofdstuk.
Angeliqeu glimlachte, ons leven bestaat uit zulke kleine momenten, en juist daardoor is het zo mooi.
Ze gingen naast elkaar zitten, de zon verwarmde hun gezicht, hun handen vonden elkaar vanzelf.
Geen woorden, alleen een rustige glimlach.
En de wetenschap dat schoonheid nooit alleen in een spiegel te vinden is.
Ze leeft vooral in de liefde waarmee je naar elkaar kijkt.
Terwijl de middag langzaam overging in de avond, wist Angeliqeu dat ze geen perfect leven hadden.
Maar wel een leven waarin ze iedere dag opnieuw mochten kiezen voor zachtheid, aandacht en liefde.
En dat maakte iedere dag een beetje mooier.
🌹💕📖