Een gala avond

De uitnodiging lag al weken op tafel.
Winter Charity Gala
Dresscode:
Black Tie – Lange avondjurk
Cilia pakte de uitnodiging nog eens op, zullen we echt gaan?, Angeliqeu keek haar aan.
Een paar jaar geleden had ik direct ‘nee’ gezegd, En nu?.
Nu wil ik samen met jou herinneringen maken, Cilia glimlachte, dan gaan we.

De zoektocht naar de perfecte jurk
Een week later liepen ze een exclusieve bruids- en avondmodezaak binnen.
Overal hingen prachtige jurken, Satijn, Zijde en Kant.
Glitters die fonkelden in het zachte licht, ze keken hun ogen uit.
Een verkoopster begroette hen vriendelijk, welkom dames zijn jullie op zoek naar iets bijzonders?.
Cilia keek even naar Angeliqeu, een jurk waarin we onszelf herkennen.
De verkoopster glimlachte, dan gaan we die samen vinden.

Angeliqeu
Na verschillende jurken te hebben gepast bleef Angeliqeu staan bij een diepblauwe avondjurk.
De stof viel soepel tot op de grond, de halslijn was elegant, de taille werd subtiel geaccentueerd.
Toen ze uit het pashokje kwam, bleef Cilia even stil, Wauw…
Angeliqeu keek onzeker, te veel?, Cilia schudde glimlachend haar hoofd.
Helemaal niet, je lijkt alsof je zo uit een klassieke film bent weggelopen.
Angeliqeu draaide langzaam een rondje, de rok bewoog sierlijk mee, ze glimlachte, ik voel me prachtig.

Cilia
Voor Cilia viel de keuze op een lange bordeauxrode jurk, de stof glansde zacht.
De mouwen waren afgewerkt met verfijnd kant, een subtiele split gaf de jurk een elegante uitstraling.
Toen ze uit de paskamer stapte, keek Angeliqeu vol bewondering, mag ik eerlijk zijn?, natuurlijk.
Ik heb nog nooit iemand deze kleur zo mooi zien dragen, Cilia bloosde.
Dat zeg je alleen maar omdat je mijn vriendin bent, Angeliqeu lachte.
Nee, ik zeg het omdat het waar is.

De grote avond
De hotelkamer was gevuld met een rustige spanning, op het bed lagen de jurken zorgvuldig klaar.
Daarnaast stonden hun hakken, sieraden en make-up, ze hielpen elkaar zoals altijd.
Angeliqeu borstelde voorzichtig het haar van Cilia en Cilia bracht met vaste hand de eyeliner van Angeliqeu aan.
Niet knipperen, ik probeer het, ze schoten allebei in de lach, daarna volgden de oorbellen.
De kettingen, een armband en hun favoriete parfum en als laatste hun elegante hakken.

Samen voor de spiegel
Voordat ze vertrokken gingen ze naast elkaar staan, de grote spiegel weerspiegelde twee vrouwen.
Lange jurken, verzorgde make-up, elegante kapsels, maar bovenal twee ontspannen glimlachen.
Angeliqeu voelde haar ogen vochtig worden, Weet je nog?, onze eerste ochtend samen voor de spiegel.
Cilia knikte, toen waren we allebei nog zo onzeker, en kijk ons nu, ze pakten elkaars hand.
Wat ben jij mooi, dat wilde ik net tegen jou zeggen.

De entree
Toen de deuren van de balzaal opengingen, klonk zachte livemuziek.
Kristallen kroonluchters verlichtten de ruimte, overal liepen gasten in stijlvolle avondkleding.
Heel even hield Angeliqeu haar adem in, Cilia voelde het.
Ze kneep zacht in haar hand, we lopen samen, altijd.
Arm in arm stapten ze de zaal binnen, niet snel, niet aarzelend, maar rustig.
Zelfverzekerd, niet omdat ze de mooiste jurken droegen, maar omdat ze zichzelf durfden te zijn.

Het diner
Ze namen plaats aan een prachtig gedekte tafel, kaarslicht weerspiegelde in de glazen.
Een klein orkest speelde rustige muziek, tijdens het diner praatten ze met andere gasten.
Ze lachten, vertelden over hun liefde voor mode, reizen en schoonheid.
Ze voelden zich welkom, niet beoordeeld, maar geaccepteerd.
Toen Angeliqeu even naar Cilia keek, dacht ze: Wat ben ik dankbaar dat jij naast mij zit.

De dans
Na het dessert begon de muziek te veranderen, langzame melodieën vulden de balzaal.
Op de dansvloer verschenen de eerste paren, Angeliqeu keek glimlachend naar Cilia.
Zullen we. Cilia knikte, met plezier, ze liepen naar de dansvloer, niet om indruk te maken.
Niet omdat ze perfect konden dansen, maar omdat het moment daarom vroeg, ze bewogen rustig op de muziek.
Af en toe maakten ze een foutje, dan moesten ze lachen, volgens mij oefenen we nog een beetje.
Angeliqeu grinnikte, dat geeft niets, het gaat niet om de passen, maar om met wie je danst.

Een balkon vol sterren
Later op de avond stapten ze even naar buiten, op het balkon was het stil, boven hen fonkelden honderden sterren.
De stad lag als een zee van licht aan hun voeten, Cilia keek naar Angeliqeu.
Mag ik je iets vragen, natuurlijk, waar ben je het meest trots op, Angeliqeu dacht even na.
Niet op mijn jurk, niet op mijn make-up, niet eens op hoe ik eruitzie.
Maar op het feit dat ik niet meer bang ben om mezelf te laten zien.
Cilia glimlachte ontroerd, dat is precies waarom jij zo straalt.

De laatste dans
Voordat het gala eindigde, klonk nog één laatste muziekstuk, zonder iets te zeggen liepen ze opnieuw de dansvloer op.
De zaal leek even te verdwijnen, er waren geen honderden gasten meer, Alleen Angeliqeu en Cilia.
Hun jurken bewogen sierlijk mee op de muziek, hun ogen ontmoetten elkaar, ze glimlachten.
En in dat ene moment beseften ze allebei hetzelfde.
De mooiste avond van hun leven was niet bijzonder geworden door de kroonluchters, de luxe of de prachtige jurken.
Maar doordat ze hem samen beleefden.
Toen ze later die nacht de balzaal verlieten, keek Angeliqeu nog één keer achterom.
Zullen we ooit nog zo’n gala bezoeken, Cilia haakte haar arm door die van Angeliqeu, ja zeker.
Maar waar we ook naartoe gaan,
Jij blijft altijd de vrouw met wie ik het liefst de eerste én de laatste dans deel.
Hand in hand liepen ze de koele avond in, hun hakken tikten zacht over de stenen.
Hun lange jurken ritselden in de nachtwind, en terwijl de maan hoog boven hen stond, voelden Angeliqeu en Cilia zich mooier dan ooit.
Niet alleen door wat ze droegen maar door de liefdevolle vriendschap die hen elke dag opnieuw liet stralen. 🌹✨💕