Twee mama’s, twee dochters

“Een gezin hoeft niet te lijken op het beeld dat je vroeger in gedachten had. Het hoeft alleen gevuld te zijn met liefde.“

Langzaam werd hun nieuwe leven gewoon.
Niet minder bijzonder.
Maar vertrouwd.
Er waren ochtendrituelen.
Badmomenten.
Voorleesboekjes.
Wandelingen.
En avonden waarop beide meisjes eindelijk sliepen en Angeliqeu en Cilia uitgeput op de bank neerploften.

Op zo’n avond legde Cilia haar hoofd tegen Angeliqeu’s schouder.
Mis je ons oude leven weleens?
Angeliqeu dacht na.
De rust soms.
Ik ook.
En spontaan ergens naartoe gaan.
Zeker.
Maar zou je terug willen?.

Cilia keek naar de babyfoon.
Op het scherm lagen Sophie en Emma naast elkaar te slapen.
Nooit.
Angeliqeu glimlachte.
Ik ook niet.
Ze beseften dat ze naast mama’s ook geliefden moesten blijven.
Daarom maakten ze soms thuis een klein diner nadat de meisjes sliepen.
Ze kleedden zich mooi aan.
Staken kaarsen aan.
En praatten niet alleen over luiers en flesjes.
Ik ben nog steeds verliefd op je, zei Cilia op zo’n avond.
Angeliqeu glimlachte.
Gelukkig.
Want ik heb je ten huwelijk gevraagd voordat ik wist dat er twee baby’s bijgeleverd werden.
Angeliqeu lachte.
Geen retourrecht.
Dat was ik ook niet van plan.
🌹💕📖