Een Keuze uit liefde

De vrijdagmiddagzon scheen door het keukenraam toen Cilia een kleine reistas dichtdeed.
“Hebben we alles?” vroeg Angeliqeu terwijl ze nog één keer de woonkamer rondkeek.
Cilia glimlachte, volgens mij wel, onze mooiste jurken?.
Ingepakt, de make-up?, ingepakt, de parfums?, ook, Angeliqeu lachte.
Dan kunnen we vertrekken, hun bestemming lag aan de kust.
Een klein boutiquehotel met uitzicht op zee, waar ze al maanden over hadden gedroomd.
Geen druk programma, geen volle agenda.
Alleen twee dagen waarin de tijd even niet belangrijk was.
 
Aankomst
Toen ze de hotelkamer binnenliepen, viel het zonlicht door de grote ramen naar binnen.
Buiten golfde de zee rustig heen en weer.
Op het balkon stonden twee comfortabele stoelen en een klein tafeltje met een vaas verse bloemen.
Angeliqeu zette haar tas neer, wat is het hier mooi, Cilia liep naar het balkon en keek uit over het strand.
Alsof de wereld even stil staat, ze gingen naast elkaar staan, de frisse zeelucht streek langs hun gezicht.
Angeliqeu keek niet naar de horizon, ze keek naar Cilia.
Weet je wat?, ik voel me gelukkig, Cilia glimlachte, ik ook.
 
Een middag voor zichzelf
Na een rustige lunch besloten ze zich klaar te maken voor een wandeling.
Angeliqeu koos een elegante zandkleurige zomerjurk met een licht vestje.
Cilia droeg een zachtblauwe jurk die mooi meebewoog in de wind.
Zoals altijd hielpen ze elkaar met de laatste details.
Een oorbel rechtzetten, een lok haar achter het oor, een vleugje parfum.
Angeliqeu keek glimlachend in de spiegel, het mooiste aan dit ritueel is dat we het samen doen.
 
De boulevard
Ze wandelden hand in hand langs de zee, mensen glimlachten vriendelijk, een straatmuzikant speelde een rustig pianostuk.
Kinderen zochten schelpen, meeuwen zweefden boven de golven, Cilia bleef plotseling staan.
In al die jaren, heb ik nooit gedacht dat ik me zo vrij zou voelen.
Angeliqeu kneep zacht in haar hand, vrijheid voelt nog mooier als je haar kunt delen.
 
Het diner
Die avond hadden ze een tafel gereserveerd in een klein restaurant met uitzicht op het water.
Kaarslicht weerspiegelde in de ramen, buiten kleurde de lucht langzaam goud en roze.
Ze genoten van een rustig diner, lachten om kleine herinneringen en maakten plannen voor nieuwe reizen.
Waar wil jij ooit nog naartoe? vroeg Angeliqeu, Cilia dacht even na.
Eigenlijk maakt de bestemming me niet zoveel meer uit.
Zolang jij naast me zit, Angeliqeu glimlachte ontroerd.
Dat is misschien wel het mooiste compliment dat ik ooit heb gekregen.
 
Op het balkon
Later die avond zaten ze samen op het balkon van hun hotelkamer, de zee ruiste op de achtergrond.
Een zachte plaid lag over hun schouders, geen van beiden had behoefte om iets te zeggen.
Angeliqeu pakte voorzichtig de hand van Cilia, weet je wat ik zo bijzonder vind?.
Dat liefde niet voelt als iets groots, maar als rust, Cilia keek haar liefdevol aan, dat voel ik ook.
Alsof ik eindelijk ben aangekomen, ze bleven nog lang zitten, hun handen in elkaar.
Hun hoofden dicht bij elkaar, de maan verlichtte zacht de zee.
En in die stille avond ontdekten ze dat de mooiste momenten niet ontstaan door haast of grote woorden.
Maar door de eenvoudige zekerheid dat je iemand hebt gevonden bij wie je helemaal jezelf mag zijn.
 
Een nieuwe ochtend
De volgende ochtend werden ze wakker van het geluid van de golven, Angeliqeu opende de balkondeur.
De frisse zeelucht vulde de kamer, Cilia kwam naast haar staan, ze sloeg haar arm om Angeliqeu heen.
Goedemorgen, goedemorgen, mijn lief, samen keken ze uit over het strand.
De zon klom langzaam boven de horizon, Angeliqeu glimlachte, dit is precies hoe ik de toekomst voor me zie.
Rustig?, ja samen, Cilia legde haar hoofd tegen dat van Angeliqeu.
Dan gaan we nog heel veel van dit soort ochtenden beleven, Angeliqeu keek haar aan.
“Daar geloof ik ook in.”
En terwijl de eerste zonnestralen de zee lieten fonkelen, beseften Angeliqeu en Cilia dat liefde niet altijd schuilt in grote gebaren.
Soms zit ze in een gedeelde stilte, in een warme blik, in een hand die de jouwe zoekt.
En in de belofte die je elkaar iedere dag opnieuw geeft. waar het leven ons ook brengt we gaan samen.