Ja, ik wil!

De volgende ochtend werd Angeliqeu wakker en keek onmiddellijk naar haar hand, De ring was er nog.
Ze glimlachte, Cilia lag naast haar.
“Goedemorgen, toekomstige echtgenote,” fluisterde Angeliqeu.
Cilia opende één oog, “Dat klinkt ontzettend mooi.”
Angeliqeu hield haar hand omhoog, ik heb vannacht drie keer gekeken of de ring er nog zat.
“Bang dat je gedroomd had?”, een beetje, Cilia trok haar dichter tegen zich aan.
“Het was geen droom.”
Vanaf dat moment begon het plannen en al snel ontdekten ze dat trouwen romantisch was.
Maar een bruiloft organiseren vooral heel veel keuzes betekende.
Bloemen, Muziek, Locatie, Gasten, Taart, Fotograaf en natuurlijk de jurken, vooral de jurken.
“Volgens mij hebben we hier jaren voor geoefend,” zei Cilia toen ze een bruidsmodezaak binnenliepen.
Angeliqeu lachte, onze hele kleedkamer was voorbereiding.
Ze besloten hun jurken niet volledig geheim te houden, dat paste niet bij hen, ze wilden juist samen zoeken.
Na verschillende jurken kwam Angeliqeu uit de paskamer in een elegante witte jurk met een zachte V-hals en een lange sluier.
Cilia werd stil, “Zeg eens iets.” Cilia slikte, “Ik kan niets bedenken dat mooi genoeg klinkt.”
Angeliqeu glimlachte, dan is hij goed, “Perfect.”
Later verscheen Cilia in haar jurk.
Een romantische witte bruidsjurk met kanten mouwen en een sierlijke rok.
Nu was het Angeliqeu die stilviel, “Cilia…” “Wat?”
Ik wil vandaag al met je trouwen, ze begonnen allebei te lachen.
Maar toen ze samen voor de grote spiegel stonden, werden ze stil.
Twee vrouwen, twee witte jurken, twee levens die één toekomst zouden krijgen.
Angeliqeu pakte Cilia’s hand, “Ja, ik wil.”
Cilia glimlachte, dat hoef je pas op onze trouwdag te zeggen, ik oefen alvast.