De bruiloft met onze gasten

Buiten wachtte een feestelijke ontvangst.
Bloemblaadjes dwarrelden door de lucht toen ze naar buiten liepen.
Iedereen wilde hen feliciteren.
Er waren omhelzingen.
Tranen.
Foto’s.
En vooral heel veel gelach.
De feestlocatie was precies zoals ze hadden gehoopt.
Lange tafels met witte tafelkleden.
Zachtroze rozen.
Kaarsen.
Gouden details.
En overal kleine foto’s uit hun gezamenlijke leven.
Parijs.
Wenen.
Toscane.
Het strand.
Hun huis.
Het diner begon met een toast.
Daarna kwamen de speeches.
Sommige waren ontroerend.
Andere hilarisch.
Angeliqeu keek op een gegeven moment naar Cilia.
“Heb jij dit allemaal georganiseerd?”
“Niet alles.”
“Maar jij wist hiervan?”
“Misschien.”
Angeliqeu kneep speels in haar hand.
“Wacht maar tot we thuis zijn.”
Cilia glimlachte.
“Is dat een dreigement?”
“Een belofte.”
Ze lachten.
En precies dat maakte hun bruiloft zo eigen.
Geen perfecte voorstelling.
Maar een feest waarop ze volledig zichzelf mochten zijn.