Een dag om nooit te vergeten

Laat op de avond vertrokken de laatste gasten.
Het feest werd stil.
De kaarsen brandden nog.
Angeliqueu en Cilia stonden samen midden in de lege zaal.
Overal lagen herinneringen aan de afgelopen uren.
Een vergeten servet.
Een paar rozenblaadjes.
Lege glazen.
Hun trouwboeket.
Angeliqueu legde haar hoofd tegen Cilia’s schouder.
“Is het echt voorbij?”
Cilia schudde haar hoofd.
“De bruiloft wel.”
“Maar ons huwelijk begint pas.”
Angeliqueu keek haar aan.
“Dat klinkt nog mooier.”
Ze liepen nog één keer samen over de dansvloer.
Geen muziek meer.
Toch maakten ze een paar langzame passen.
“Onze laatste dans?”
vroeg Angeliqueu.
Cilia schudde haar hoofd.
“Onze eerste als getrouwd stel.”
Buiten wachtte de auto.
Voordat ze instapten, keek Cilia nog één keer naar de feestzaal.
Daarna naar Angeliqueu.
“Klaar voor het volgende hoofdstuk?”
Angeliqueu glimlachte.
“Met jou altijd.”