Dansen in de woonkamer

“Soms is de mooiste dans niet die met de mooiste passen, maar die waarbij twee harten hetzelfde ritme voelen.”

Op een zachte zaterdagavond schoof Angeliqeu de salontafel aan de kant. Cilia keek nieuwsgierig toe.
“Wat ben je van plan?”
Angeliqeu glimlachte en zette een oude langspeelplaat op. De eerste tonen van een rustige wals vulden de kamer.
Mag ik deze dans? Cilia legde haar hand in die van Angeliqeu, met alle liefde.
Langzaam bewogen ze over het houten vloer, ze vergaten de passen en lieten zich leiden door de muziek.
Soms lachten ze omdat ze tegelijk dezelfde kant op wilden.
Soms bleven ze gewoon stilstaan, terwijl hun voorhoofden elkaar zacht raakten.
Ik hoef nergens anders te zijn, fluisterde Angeliqeu, ik ook niet.
Na de dans schonken ze een glas wijn in en gingen op het terras zitten.
De lucht kleurde diepblauw, de eerste sterren verschenen.
Ik denk, zei Cilia, dat geluk soms gewoon een liedje duurt, en soms een heel leven.
🌹💕📖