Samen voor de Spiegel

Het was een rustige zaterdagochtend.
De zon scheen zacht door de gordijnen van Cilia’s slaapkamer, op het bed lagen verschillende jurken netjes uitgespreid.
Daarnaast stonden twee paar elegante hakken, een doosje met sieraden en een grote make-upkoffer die al openstond.
Angeliqeu kwam glimlachend binnen, goedemorgen, schoonheid.
Cilia keek op en lachte, goedemorgen, lieve Angeliqeu, ben je er klaar voor, meer dan ooit.
Samen begonnen ze de outfits uit te zoeken, ze hielden jurken naast elkaar.
legden verschillende kleuren op het bed en overlegden welke combinatie het mooiste zou zijn.
Deze donkerblauwe staat prachtig bij jouw ogen, zei Cilia terwijl ze een elegante jurk omhoog hield.
Angeliqeu glimlachte, en die zachte bloemenjurk is echt iets voor jou, zo vrouwelijk en vrolijk.
Na veel passen en lachen maakten ze hun keuze.
Cilia koos een lichte, zwierig vallende jurk met een elegant jasje en subtiele hakken.
Angeliqeu koos een stijlvolle donkerblauwe jurk die haar een rustige en klassieke uitstraling gaf.
Daarna begon hun favoriete moment van de dag, de make-up.
Ze gingen naast elkaar aan de grote spiegel zitten, Cilia pakte voorzichtig een kwast.
Mag ik jouw make-up doen. Angeliqeu knikte, dat zou ik heel fijn vinden.
Met rustige bewegingen bracht Cilia de foundation aan, daarna volgden een zachte blush.
Oogschaduw in warme tinten en een subtiel lijntje eyeliner, tot slot bracht ze mascara aan.
Angeliqeu keek haar ondertussen glimlachend aan, je doet dit met zoveel aandacht, dat verdien jij ook.
Daarna wisselden ze van plaats, nu was Angeliqeu aan de beurt, ze werkte geconcentreerd en liefdevol.
Ze koos kleuren die mooi aansloten bij Cilia’s uitstraling en bracht alles zorgvuldig aan.
Toen ze klaar was, zette ze een stap achteruit, nu nog één ding, ze pakte een zachte roze lippenstift.
Cilia keek voorzichtig in de spiegel, haar ogen werden vochtig, zie jij ook wat ik zie.
Angeliqeu glimlachte warm, ja, ik zie een prachtige vrouw.
Even bleef het stil, niet omdat er niets te zeggen was, maar omdat woorden soms tekortschieten.
Daarna begonnen ze samen hun nagels te verzorgen, op tafel stonden tientallen kleuren nagellak.
Dieprood, parelwit, lavendel, oudroze, champagne, Cilia hield twee flesjes omhoog.
Welke zullen we vandaag kiezen, Angeliqeu dacht even na, oudroze.
Waarom juist die, omdat die kleur zacht is, net als jij.
Samen lakten ze elkaars nagels met vaste hand, af en toe moesten ze lachen.
Wanneer iemand per ongeluk een klein veegje maakte, niet bewegen! zei Cilia lachend.
Toen alles droog was, deden ze hun sieraden om, een elegante ketting, subtiele oorbellen.
Een armband, hun favoriete parfum en als laatste hun hakken.
Ze stonden op, hand in hand liepen ze naar de grote passpiegel, ze bleven even zwijgend staan.
Niet om hun kleding te bewonderen, maar om te genieten van het gevoel.
Angeliqeu draaide zich langzaam naar Cilia, dank je, waarvoor, dat ik bij jou helemaal mezelf mag zijn.
Cilia pakte haar hand vast, dat geldt ook voor mij, wanneer ik naast jou sta, hoef ik niet bang te zijn.
Angeliqeu glimlachte, dan zijn we samen sterker, ze keken opnieuw in de spiegel.
Twee vrouwen, twee glimlachen, twee vriendinnen die elkaar hielpen om te groeien.
De spiegel liet niet alleen hun uiterlijk zien, hij weerspiegelde ook hun vertrouwen.
Hun warmte en de vriendschap die hen steeds dichter bij elkaar bracht.
Voordat ze vertrokken, maakte Cilia nog snel een foto van hen samen.
Niet om aan anderen te laten zien. maar als herinnering.
Aan een ochtend waarop ze zich allebei mooi, gelukkig en helemaal zichzelf voelden.
En terwijl ze de voordeur achter zich sloten, keek Angeliqeu nog één keer naar Cilia.
Waar gaan we vandaag naartoe?, Cilia glimlachte ondeugend.
Dat maakt eigenlijk niet uit, waarom niet?, omdat iedere plek bijzonder wordt.
Zolang we er samen naartoe gaan, hand in hand liepen ze de wereld tegemoet.
Hun avontuur was nog maar net begonnen. 🌸💕